Celowość działań

Dwie sprawy:

1. Powinniśmy wyznaczyć cele, które chcemy zrealizować w najbliższym czasie, takie które mamy szanse zrealizować.
Rozumiem, że dla Neo pogoń za źródłem listu była istotna. Nie wiele udało się zdziałać, natrafiliśmy na niebezpieczeństwo, zostaliśmy ranni. Być może dzięki, nie przepisaniu listu wydarzyło się mniej zła. Nie mi to oceniać. Nie chcę też zastanawiać się na ile był to kaprys, i dziecinna próba przeciwstawiania się, na zasadzie „nie bo, nie”. Proszę jedynie na przyszłość, o sensowne rozważenie celowości działań.

2. Wciąż nie potrafimy zachować się w chwili niebezpieczeństwa. Powinniśmy z góry określić, jakimi możliwościami każdy z nas dysponuje, by jakoś narzucić role i zachowania w takiej sytuacji.
Nie potrafię się bić, jedyne co mogę to delikatnie wpłynąć na przestrzeń i emocje, nie zawsze mi to wychodzi. Ostatnio udały mi się jedynie dwa czary, zmiana toru uderzenia szpadla i delikatny wpływ na drugiego dresa, sugerujący, że jesteśmy tu przypadkiem (ja i Neo). Nic więcej mi nie wyszło. Widziałam, jak Neo walczy i jak Goniec strzela. Nie wiem czego próbowała reszta i z jakim skutkiem. Jeżeli możecie napiszcie.
Na pewno, najlepiej jest się zmyć niezauważenie, ale szybka ucieczka zwykle u drapieżnika powoduje większą agresję i szybszą reakcję. Łatwiej też zauważyć ruch, czyli biegnących. Ucieczka także sugeruje, że widziało się COŚ. Chyba lepszym rozwiązaniem w takiej sytuacji, gdy jeszcze przeciwnicy nas nie widzieli, jest spokój i odejście z miejsca zbrodni. Nie wiem, chodzicie na szkolenie strzał, czego was uczą w takich sytuacjach???

Rozważcie zasadność używania broni, i możliwość przypadkowego zranienia/zabicia osób postronnych, bo pod wpływem strachu, wydawało się, że może to być zagrożenie.

Co robimy w kwestii sanktum i Ping????

Od przedsiębiorcy otrzymałam kilka informacji, oraz imiona magów z wolnej, którzy interesowali się Ping, prawdopodobnie znajomi rodziny. Nazwisko, które znamy nie jest prawdziwe.