Człowiek Który Wie Wszystko

(sobota, 11.12.2010, godzina 3:08)

Mam 38 z kreskami, ledwo widzę monitor, nie wyspałam się od tygodnia, a jak tylko zasnę, to topię się w koszmarze. Dodatkowo mam zszarpane nerwy a Alex szantażuje mnie i sprawia, że nie mogę ukoić ich przy pomocy butelki, lub raczej kilku. W efekcie straciłam już paznokcie i chyba przestały działać wszystkie długopisy, które mam w domu - muszę pamiętać, żeby kupić z 50. To wszystko sprawia że jestem w najlepszym stanie do pisania o tym, że Rzeczywistość Jest Kłamstwem i innych rzeczy, które cały czas jak tylko bym nad nimi pomyślała będąc normalnie, sprawiłyby że sama bym się zgłosiła do wariatkowa.
Oprócz tego czuje się doskonale - nawet nie wiecie jak mi ulżyło, że nie mamy śmierci na sumieniu oraz że nie grożą mi odwiedziny służb specjalnych czy innych MiB i zapuszkowanie, bo przeglądałam akta czarnych operacji. Nota bene - wszystkie informacje o nich zniknęły z moich kompów, dysków i pamięci - zostało to co jest wzmiankowane na forum i to co pamiętamy.

Mam nadzieję, że wszyscy już zakończyli paranoję i wrócili do posiadania włączonych telefonów i własnych numerów. A propos paranoi - Tadeusz się nie odzywa od dłuższego czasu w ogóle, próbowałam na priva, ale też bez rezultatu. Odniosłam JJowi szyfrator, Klisza zaś stwierdził, że się z nami nie bawi i odniósł mi swój - więc jakakolwiek bezpieczna komunikacja z nim to tylko ustnie, jeśli ktoś bardzo czuje potrzebę się do niego odzywać i ryzykować życie.

Hmm...chyba wyszła mi przydługa dygresja, ale jakoś nie chce mi się jej kasować.
Tak więc, znajomy znajomego znajomego z Anonymous się do tej pory nie odezwał - pewnie sami coś się tam bawią tymi informacjami co mamy i gonią rządowy spisek, o ile oczywiście Człowiek Który Wie Wszystko też nie sprawił, że przestali się tym interesować. Mój najnowszy laptop został u Emilii - więc nie wiem czy się cudownie naprawił, ale powątpiewam w to jakoś.

Aha, sama nie wiem czy dobrze wiedzieć, że część tych głupot co wypisaliśmy to prawda i istnieją rządowi MiB, wampirze czy wilkołacze mafie oraz agencje telepatów walczące o manę na świecie. Powinnam pooglądać chyba trochę głupich seriali, ale a) jest to trudne b) myślę że uwierzę we wszystko co w nich zobaczę i mi odjebie do końca. Tak więc mamy trochę takich amatorów jak my, których cechuje? No właśnie, co? To że przypadkiem wpadliśmy na trop czegoś dziwnego? Spotkaliśmy ducha? Urodziliśmy się w złej (i chyba czasem nawet w kategoriach moralnych też - patrząc na to co było o rodzinie Kliszy czy Neo) rodzinie? Kurde, trochę bez sensu, żeby kogoś tak znaleźć.
Więc mamy trochę amatorów takich jak my, którzy boją się że wariują, zachowują irracjonalnie i ukrywają przed światem. To jak dla mnie znaczy, że z założenia trochę kiepsko będzie ich znaleźć przy naszej wiedzy o świecie i środkach, którymi dysponujemy. Plus, jeśli pojebało ich trochę bardziej niż nas, albo coś, to mogą być nieprzyjemni i niebezpieczni.
Mamy wilkołaki. Wedle Emilii są miłe, cute i w ogóle zajebiste. Problem w tym, że dla osób, które nie są Emilią najpewniej są psychopatycznie niebezpieczne. Plus mają dużo futra, zębów, pazurów i przemiany w wilka podczas pełni. Jak dla mnie, nie chciałabym utrzymywać z nimi bliższego kontaktu ani podać adresu.
Wampiry to chyba jeszcze gorzej - czy się świecą w dzień czy nie, to i tak wolałabym się nie obudzić z koszmaru po to by zobaczyć, że jakiś blady przystojniak właśnie wykrwawia mnie na śmierć jak świnię.
Co dalej? Rządowe czarne operacje ("Projekt: Urszula" i panowie z tłumnikami) albo Men in Black - jak dla mnie zdecydowanie też nie jest to coś, koło czego chciałabym się kręcić. Zwłaszcza po tym, jak udało nam się cudem wykręcić z wizyty w Guantanamo czy nieoznakowanym grobie.

Trochę z dupy. Znaczy jak dla mnie pozostaje nam zajęcie się rzeczami, które i tak nas interesują, w nadziei że tak jak powiedział Człowiek Który Wie Wszystko zaprowadzi nas to do odkrycia Prawdy (albo nawet PRAWDY). Z mojej strony to (jak tylko wyzdrowieje na tyle, żeby wyjść z domu) obejmuje dalszą część Zagadki Lindley'a - po dość dziwacznej wizycie w nocy na Filtrach i oprowadzeniu przez jakiegoś dziwacznego kanalarza udało mi się znaleźć trzeci fragment mapy.
Pozostały jeszcze dwa - jeden w domu Lindley'a (i jako że znalazła go poprzednia grupa to musi być na wierzchu - trzeba tylko sprawdzić gdzie te parę lat temu było coś remontowane [żeby dorwali się do mapy pod tynkiem/boazerią/tapetą] albo który kawałek domu przetrwał cały wojnę) oraz drugi, i ten chyba na koniec, głęboko w kanałach.
I wiecie co, mam wrażenie jakieś, że powinnam się z tym pospieszyć. I to bardzo. Nie wiem czemu. Ale wolałabym zakończyć tą sprawę do końca roku chyba. Chyba nawet bardzo, bardzo, bardzo.

Kończę, idę zrobić sobie kolejną kawę.


Pozdro
Ping